اين روزها اگر به فرهنگسرای نياوران يک سری بزنيد دست خالی بر نمی‌گرديد. فرهنگسرايی که برخلاف ديگر فرهنگسراهای تهران تحت پوشش شهرداری تهران نيست و همين عامل سبب شده تا فعاليت‌های جالب‌تر و متنوع‌تری را که به‌خاطر سياست‌های جديد شهرداری نمی‌توان در ديگر فرهنگسراها شاهد بود، در جنب پارک نياوران پيدا کرد.

تا همين ديروز که «جشنواره جهانی نی» در فرهنگسرای نياوران برپا بود و نوازندگانی از کشورهای ايران، هند، رومانی، مصر، ترکيه و چند کشور ديگر آثار خود را برای شنونده‌های ايرانی عرضه می‌کردند. از 24 شهريور نيز نمايشگاه عکسی تحت عنوان نمايشگاه عکس باوهاوس در اين مجموعه داير گرديده که به عکاسی تجربی آلمان در طی دهه 20 ميلادی می‌پردازد و حدود 124 عکس از 40 عکاس در آن به‌نمايش گذاشته شده. درواقع باوهاس نام مهم‌ترين مرکز هنری نيمه نخست قرن بيستم آلمان است که هنرمندان مطرحی را در خود پرورش داده و فعاليت‌های انجام گرفته در آن نقش بزرگی در آکادميزه شدن هنرهای تجسمی ايفا کرده تا اينکه با قدرت گرفتن هيتلر و حزب ناسيونال در آلمان فعاليت آن متوقف شد و هنرمندان باوهاوس با مهاجرت به امريکا، مدرسه «نيوباوهاس» را بنيان گذاشتند.
اين نمايشگاه جالب که با همکاری سفارت آلمان و انستيتو گوته برگزار می‌شود تا 10 مهر برپاست و ساعات بازديد از 10 صبح تا 8 شب ذکر شده.

برنامه «يک فيلم، يک فيلم‌نامه» هم که با همکاری ماهنامه فيلم‌نگار و فرهنگسرای نياوران، آخرين يکشنبه هر ماه برگزار می‌شود اين بار به‌سراغ فيلم تحسين‌شده‌ی «يادگاری/يادآوری» (Memento) ساخته‌ی کريستوفر نولان رفته و با حضور فرزاد موتمن (کارگردان شب‌های روشن و باج‌خور) علاوه بر پخش فيلم به بررسی فيلم‌نامه‌ی آن نيز خواهد پرداخت. کريستوفر نولان را تمشاگر ايرانی احتمالا با فيلم آخرش؛ «بی‌خوابی» که يکی دو سال پيش در تهران هم اکران شد به‌ياد می‌آورد، فيلمی که چهره‌ی خواب‌آلود آل پاچينو در آن بيش از هر چيز ديگری در ذهن باقی می‌ماند.