September 15, 2004
farhang - hamid

در ستايش زندگی

ساعت‌ها را به جرات می‌توان يکی از بهترين فيلم‌های اين چند ساله‌ی هاليوود ناميد که متاسفانه دو سال پيش در جدال با شيکاگو اسکار بهترين فيلم را از کف داد اما نيکول کيدمن را در نقش ويرجينيا وولف صاحب تنها اسکارش کرد.

فيلم براساس کتابی به‌همين نام از مايکل کانينگهام (که به فارسی هم با ترجمه مهدی غبرايی و توسط انتشارات کاروان منتشر شده) و به کارگردانی استفن دالدری و حضور مريل ساتريپ افسانه‌ای و جولين مور در کنار نيکول کيدمن ساخته شده و به‌صورت موازی داستان سه زن را در سه دوره زمانی مختلف روايت می‌کند که به‌نحوی تحت تاثير داستان خانم دالووی (نوشته‌ی ويرجينيا وولف) قرار دارند. وولف (کيدمن) که خودش در حال نوشتن کتاب است و در دنيای کتاب به‌سر می‌برد و لورا براون (مور) و کلاريسا ون هم (استريپ) سال‌ها بعد در حال خواندن کتاب هستند.

اما همه اين مقدمه و معرفی طولانی برای اين بود که بگويم فيلم (که از تدوين منحصر به‌فردی هم برخوردار است) دوبله شده و می توانيد در شبکه ويديويی پيدايش کنيد. البته اگر چند روزی صبر کنيد می توانيد همين نسخه‌ی دوبله شده را روی D.V.D. هم پيدا کنيد زيرا که مجوز آن صادر شده و به‌زودی توسط موسسه قرن 21 وارد بازار خواهد شد. نکته‌ی ديگر صدای ژاله کاظمی‌ست که بر روی کيدمن شنيده می‌شود و از آخرين فيلم‌هايی بود که پيش از مرگش با صدای او دوبله شد. حرف زدن چنگيز جليولوند به‌جای اد هريس هم در نوع خودش جالب توجه است.