تبليغات ايراني در اينترنت




تاسيس و راه اندازي يک سايت در ايران هدفهاي مختلفي دارد. اطلاع رساني ، فرهنگ سازي ، معرفي محصول ، خدمات يا توانايي هاي شخصي و يا جمعي ، و حتي سرگرمي.
تمام کساني که سايتي را تاسيس مي نمايند به دنبال خواننده هستند و مطمئنا براي جذب مخاطب فعاليتهايي را انجام مي دهند. تمام تلاش و هزينه ها و زحماتي که مي کشند ، ثمره اي جز تعداد مشخصي خواننده ندارد.
حال يا صاحب سايت براي اين خواننده برنامه اي دارد و خارج از دنياي اينترنت به دنبال هدفي مي گردد (به عنوان مثال تبليغ براي يک محصول که در بيرون از اينترنت به فروش مي رسد) و يا از روي علاقه اقدام به اطلاع رساني نموده است. در هر حال تنها حسني که بازديد يک خواننده از يک سايت براي صاحب آن سايت دارد ردپايي است که در برنامه هاي آمارگير از خود برجا مي گذارد.
متاسفانه ، اين ويزيتورها در ايران با وجود کثرتشان ، سود مالي چنداني براي صاحبان سايت ندارند و همين امر باعث کم محتوا تر شدن سايتهاي ايراني مي شود. در واقع در اغلب موارد سايتها هزينه هاي نگهداري سايت خود را نيز نمي توانند دربياورند و از جيبشان خرج مي نمايند.
عدم وجود پول الکترونيکي و نيز نبود پايه و اساس درست تجارت الکترونيکي در ايران باعث شده است که کمتر کسي براي تبليغات در اينترنت هزينه اي بپردازد. زيرا تبليغ در يک روزنامه معمولي به مراتب پرخواننده تر از اينترنت است. حتي در بسياري موارد تبليغات خدماتي که اصولا اينترنتي هستند و در تمام دنيا بدون وجود شرکت و يا دفتري و فقط از طريق اينترنت اداره مي شوند نيز در اينترنت ديده نمي شود ولي در تمام روزنامه ها شاهد آن هستيم. به عنوان مثال خدمات Hosting و يا Domain که يک سرويس کاملا اينترنتي است در ايران کمتر از طريق اينترنت فروش مي کند. و اين در صورتي است که در اغلب کشورهاي دنيا اين خدمات به صورت کاملا Online و فارق از بعد مسافتي به فروش مي رسند و به همين دليل ارائه کننده چنين خدماتي ترجيح مي دهد در اينترنت تبليغ کند تا در روزنامه محلي که فقط مخصوص يک مکان خاص است.

چه بايد کرد ؟

با توجه به اينکه افرادي که دسترسي به اينترنت دارند اغلب از قشر تحصيلکرده جامعه مي باشند و مطمئنا از سطح زندگي اجتماعي نسبتا مناسبي برخوردار هستند نوع تبليغات براي آنها با تبليغاتي که در روزنامه و تلويزيون و ديگر رسانه ها انجام مي شود متفاوت است. مطمئنا براي اجناس فرهنگي در اينترنت بهتر مي توان مشتري پيدا کرد تا در روزنامه. و با اين ديد که هزينه تبليغ در اينترنت بسيار پايين تر از روزنامه است و با نيم نگاهي به اين موضوع که اگر تبليغات اينترنتي در ايران جا نيافتد خواه نا خواه به زودي اغلب سايتهاي مفيد فارسي به تعطيلي مي انجامند ، و با پاگرفتن تبليغات در اينترنت شايد آهسته آهسته بستر تجارت الکترونيکي شکل بگيرد مي توان به تبليغات اينترنتي مثبت تر نگريست.
البته هر روز شاهد روي آوردن بيشتر افراد به تلبيغ در اينترنت هستيم ولي هنوز به آن مرحله نرسيده ايم که زمينه ساز يک تحول اساسي در اينترنت ايران باشيم.

محمدرضا فرخی