خبر گزاریی به نام وبلاگ ، رسانه ای به نام اینترنت



در این ستون بارها در مورد وبلاگ و تاثیرات مختلف آن بر اینترنت و حتی دنیای خارج از اینترنت نوشته ام.
ولی این بار نیز جرقه های جدیدی از دل این پدیده برخواست که باعث شد دوباره در موردش صحبت شود.

زمان ، زمان جنگ است. جنگ قدرت علیه قدرت. جنگ آمریکا و انگلیس و همپیمانانشان علیه عراق. با وجود سانسور شدید خبری از سوی خبرگزاری های داخلی و خارجی ، (حتی این بار خود آمریکا و شاید به دلیل ترس از محکوم شدن در جامعه بین الملل) باز هم خبرها به سرعت پخش می شود. بسیاری از وبلاگهای فارسی زبان و غیر فارسی زبان در این مورد می نویسند. بسیاری سایتهای سیاسی ، خبری و ... به شرح وقایع این جنگ می پردازند. اگر تا دیروز می شد اینترنت را نادیده گرفت اما امروز دیگر نمی توان.
وقتی در شبکه های خبری خارجی می نگری و تصاویر زنده از خط مقدم جنگ را می بینی ، با تعجب از خود می پرسی که چگونه می توان از خط مقدم جبهه ، از جایی که از ترس جان نمی توان راحت ایستاد تصویر برداشت ، حال آنکه این تصویر به صورت زنده نیز پخش شود. شاید با دانستن این که تجهیزات ارسال تصویر بسیار بزرگ هستند (حمل و نقل شان بسیار سخت است) و گران قیمت (هر شبکه ای نمی تواند به این راحتی آن را به خط مقدم بفرستد) بیشتر متعجب شویم. اما جواب معما راحت است. با دقت در تصاویر متوجه Resoloution کم آن و گاهی شبکه شبکه شدن تصویر می شوید. اینترنت راهی است که با قیمت بسیار پایین و تجهیزات کم حجم (یک laptop و Webcam) امکان گزارش دادن از خط مقدم را برای شبکه های خبری فراهم نموده است. شما حتی در سایتهایی می توانید همواره تصاویر زنده ای از شهر های بغداد ، بصره و ... ببینید (همان کاری که در جنگ افغانستان انجام شد.)

شاید صحنه ها دلخراش باشند ، ولی منظور من از بیان این مطالب خود جنگ (که به هر دلیلی و هر جایی که شروع شود ، هر چه زودتر تمام شود به نفع همه است) نبود. من سعی دارم اینترنت را به عنوان رسانه ای جدید بشناسانم. رسانه ای که در ایران کمتر به آن بها داده شده است. کمتر مورد توجه قرار گرفته است و با محدودیتها و کاستیهای فراوانی همراه است.
رسانه ای که به قدری حساسیتش در دنیا زیاد شده است که برخی از آنها توسط اعمال فشار حکومت هایی که دم از آزادی بیان نيز می زنند (آمریکا) تعطیل می شوند.
اين روزها سرگرمي بسياري از کاربران خواندن خبرهاي جنگ از وبلاگهاي خبرنگاران و يا عراقياني است که از داخل عراق خبرهاي داغ و بدون سانسور را براي دل خودشان و خواندن ديگران مي نويسند. وبلاگ خبرگزاريي است که اعتماد کاربران به آن از هر خبرگزاري ديگري بيشتر است. زيرا اولا به علت کثرت آنها امکان مقايسه خبرها وجود دارد، ثانيا نويسندگان آنها معمولا وابسته به جايي نيستند و اگر وبلاگ مي نويسند فقط براي خودشان و تحت سردبيري خودشان است.

محمدرضا فرخی