طرفدارانش مي گويند جشنواره بدون او جشنواره نيست. آنها حتي مي گويند سينماي بدون فيلم هاي او، سينما نيست.
مسعود كيميايي قرار است فيلم بسازد. پس از چهار سال وقفه. پس از چهار سال كه هر سالش با حرف هايي درباره فيلم تازه او آغاز شد اما فيلم هايي كه حتي تا مرحله فيلمبرداري هم پيش رفتند، متوقف شدند و او نتوانست آنچه را كه بايد بسازد. حالا چهار سال از نمايش اعتراض گذشته و هنوز فيلمي از كيميايي روي پرده نيامده... كسي باورش مي شود؟

كيميايي پس از ساخت اعتراض براي ساخت يك اقتباس از عاشق مترسك به كوبا رفت. همان جايي كه فصل هاي پاياني جسدهاي شيشه اي را در آن نوشته است. پس از مشكلات پيش آمده براي آن طرح، طرح مانكن پيش آمد و فيلمي درباره مهاحرين و حتي يك طرح با نام شين اما هيچكدام اين فيلم ها ساخته نشد. در اين مدت كيميايي چند باري هم به ايران آمد. در همين زمان جسدهاي شيشه اي نخستين چاپش را تجربه كرد و انتشارش در ميان جماعت ادبي نويس جنجالي به پا كرد. يكي از هفته نامه ها با دامن زدن به شايعه اي درباره نوشته نشدن كتاب به دست كيميايي اين جنجال ها را آغاز كرد و بعدتر نظرات ضد و نقيض آدم ها در فاصله چند ماه جالب توجه شد اما استقبال خوانندگان حرفه اي ادبيات نشان داد كه كتاب در جاي خودش تا چه حد موفق است.
به هر حال كيميايي قرار است سربازهاي جمعه را بسازد. در روزهايي كه يادداشت بلند يك منتقد و نويسنده قديمي در ماهنامه اي كه كيميايي هيچ وقت با آن رابطه خوبي نداشته، خشم طرفداران او را برانگيخته است و در روزهايي كه قرار است نخستين مجموعه شعر او هم توسط همان ناشر جسدهاي شيشه اي به بازار بيايد. مي گويند سربازهاي جمعه داستان به شدت معاصري دارد و مي تواند بكي از كارهاي برتر كارنامه اين فيلمساز در سال هاي پس از انقلاب لقب بگيرد. هر چند نوع برخوردها با اعتراض، موضع گيري هاي زمان جشنواره و نحوه نمايش فيلم نشان داد كه خيلي ها چنين چيزي را دوست ندارند.
با همه اين حرف ها، سربازهاي جمعه در راه است. فيلمي تازه از مسعود كيميايي...