رضا مسلمی

نزديک به يک سال پيش که بحث ورود و اکران گسترده‌تر فيلم‌های خارجی به بازارهای داخل مطرح شد، سرسخت‌ترين و سرشناس‌ترين مخالف اين جريان، کسی نبود جز عليرضا داودنژاد. داودنژاد در استدلال‌هايش برای جلوگيری از اين عمل، دفاع و حمايت از سينمای داخلی را عنوان می‌کرد و مدعی می‌شد که با ورود فيلم‌های روز و اکران گسترده آنها بايد پرونده سينمای ملی را مختومه دانست. او يک سال بعدتر، در يادداشت قبل از جشنواره‌اش که برای مجله فيلم نوشته بود، هدف از ساختن "ملاقات با طوطی" را همين مسائل عنوان کرد و نوشت که با استفاده از تمام توان و امکانات، به توليد يک فيلم "ايرانی" پرداخته تا بازارهای داخلی را برای کمپانی‌های خارجی در طبق اخلاص نگذارد.
داودنژاد از توليد اين فيلم چنان ذوق‌زده شده بود که در گزارشی که عليرضا معتمدی در شماره 310 مجله فيلم تحت عنوان "فلاش فوروارد" از روند توليد ملاقات با طوطی نوشته بود، ادعا کرد که اين فيلم استانداردهای سينمای ايران را تغيير می‌دهد و او انتظار يک فروش رويايی برای فيلم آخرش دارد.

اما ملاقات با طوطی به راستی چيست؟ داستان مردی به نام مجيد (با بازی محمدرضا فروتن) که در جريان توطئه‌‌ای از پيش طراحی شده، متهم به قتلی می‌شود که مرتکب نشده است. همسر او (مهتاب کرامتی) با کمک سه زن ديگر (مرجان شيرمحمدی، ميترا حجار و ماهايا پطروسيان) در قالب کماندوهايی تعليم ديده، سعی می‌کنند او را در ميانه‌ی مسير زندان تا محل اعدام بربايند و از مرگ نجات دهند...
درواقع داودنژاد سعی کرده تا با استفاده از جذابيت حضور چهار زن جوان و خوش‌چهره در قامتی مردانه و در جريان داستانی که به زعم خودش تعليق زيادی دارد به جذب مخاطب بپردازد. اما فيلم تبديل به اثری مضحک شده است که نه تنها تعليق و کششی ايجاد نمی‌کند بلکه منطق داستانش را نيز نمی‌تواند توجيه کند. مثلا نگاه کنيد به آن سکانس مفرح تمرين تيراندازی که برای توجيه مهارت يافتن چهار زن قصه ما در استفاده از اسلحه طراحی شده، زنانی که تا ديروز به اسلحه دست نزده بودند با استفاده از چند کدو و هندوانه به‌عنوان سيبل، کماندو می‌شوند! يا آن فصلی که دوستان مونث ما بعد از سرقت از يک مغازه، بصورت اسلوموشن به‌سمت دوربين می‌دوند،"فرشتگان چارلی" را به‌خاطر می‌آورد! و يا پرداخت شخصيت طوطی (با بازی ايرج نوذری) اينقدر ضعيف است که برای چسباندنش به مابقی داستان بايد خيلی تلاش کرد، جالب اينجاست که عنوان فيلم از نام اين شخصيت عاريه گرفته شده است!

بعضی وقت‌ها شک می‌کنم که فيلم تحسين شده "نياز" اثر داودنژاد بوده يا خير؟ ولی گمان می‌کنم اگر داودنژاد ادعا کند که ملاقات با طوطی اثری‌ست در هجو سينمای اکشن و هاليوودی بيشتر به حفظ اعتبار پيشين خود کمک کرده تا اينکه بگويد فيلمی ساخته در اندازه‌های فيلم‌های سرگرم‌کننده امريکايی.