هفته نامه کاپوچينو -  Cappuccino Magazine

روزهای خوب

روزهای آخر جشنواره که اکران مارمولک در ايام نوروز قطعی شده‌بود و تهيه‌کننده فيلم برای آغاز تبليغات اکران آماده می‌شد، همه‌ از فروش خيره‌کننده مارمولک در اکران سخن می‌گفتند. اما وقتی صبح 28 اسفند که قرار بود مارمولک اکرانش را آغاز کند فيلم به‌روی پرده نرفت و در غياب مطبوعات که به تعطيلات رفته‌بودند، خبررسانی شفافی درباره علت عدم نمايش فيلم صورت نگرفت، شايعه‌ای شهر را پر کرد که خبر از توقيف فيلم می‌داد.

در ميان جار و جنجال نمايش مارمولک – برخلاف دوران توليدش که در سکوت کامل سپری شد – فيلم‌های ديگری که برای اکران نوروز دورخيز کرده‌بودند، روانه سينماها شدند. "کما" اولين فيلم آرش معيريان، بيش از همه توانست از اين غيبت ناخواسته مارمولک استفاده کند و با بهره‌جستن از بازيگران محبوبش و لحظات مفرحی که کم هم نيستند، تماشاگران را به سينما بکشاند و در طول 26 روز نمايش به مرز 250 ميليون تومان برسد. همين موفقيت (که قابل پيش‌بينی نبود) باعث شد تا معيريان پيش از پايان اکران فيلم اولش، "شارلاتان" را جلوی دوربين ببرد تا برای تابستان آماده نمايش کند!

در اين ميان، فيلم تحسين‌شده‌ی حميد نعمت‌اله نيز به‌روی پرده رفت. "بوتيک" که به‌قول يکی از دوستان منتقد قرار نبود فيلم خوبی باشد، در جشنواره سر و صدای زيادی به‌پا کرد و توانست سيمرغ بهترين فيلم اول را کسب کند و فيلم منتخب منتقدين شود. اما به‌رغم اينکه داستان تلخ و فضای تاريک فيلم که با روزهای آغازين سال نو سنخيتی نداشت، بوتيک توانست به مدد کارگردانی خوبش و داستانی که سرشار از جزئيات است پس از حدود 40 روز نمايش بيش از 130 ميليون تومان بفروشد.

اما در اين دوره داودنژاد شکست سختی خورد. "ملاقات با طوطی" که به ‌اعتراف کارگردانش تنها برای جذب مخاطب عام ساخته شده، به‌خاطر مشکلات زيادی که در فيلمنامه و کارگردانيش وجود دارد و البته بازی‌های غيرقابل تحمل بازيگرانش، نتوانست حتی به مرز 100 ميليون تومان برسد و پس از 28 روز نمايش و در اختيار داشتن بيشترين تعداد سالن، تنها 76 ميليون تومان فروش کرد. جالب اينجاست که که داودنژاد آنقدر به نتيجه کارش اطمينان داشت که پيش از شروع جشنواره بيست و دوم، "هشت‌پا" را تقريبا با همان عوامل ملاقات با طوطی جلوی دوربين برد.

"علی و دنی" هم که توليدش به دو سال پيش برمی‌گردد، از غيبت مارمولک استفاده کرد و در چند سينمای آزاد به نمايش درآمد. فيلم وحيد نيکخواه‌آزاد - که سال‌هاست برای کودکان فيلم می‌سازد- در فصلی که برای فيلم‌های کودکان، مُرده به حساب می‌آيد (با توجه به تعطيلی مدارس) توانست بيش از 50 ميليون تومان بفروشد که فروش خوبی برای اين فيلم به نظر می‌رسد.
فيلم‌های خارجی اين دوره هم "شهر ساحلی" و "ک19" بودند که همچون ديگر فيلم‌های خارجی اکران شده در اين يکی دو سال، به خاطر شيوه اکرانشان نتوانستند به فروش معقولی دست يابند.

فيلمی (مارمولک) که انتظار می‌رود به مرز رويايی يک ميليارد تومان نزديک شود، از دوم ارديبهشت اکران می‌شود. بايد نشست و ديد فيلمی که بسيار ظريف بر روی خط قرمز حرکت می‌کند، آيا پيش‌بينی‌ها را محقق می‌کند يا نه. سينمای ايران روزهای خوبی را پشت سر می‌گذراند، باور کنيد.