كنسرت زمان،چلچراغيها و ستار!!!

شروع موسيقي پاپ بعد از انقلاب را حتما به ياد داريد، حتما هم مي‌دانيد كه در بدو كار چه آلبوم‌هاي وسوسه انگيزي منتشر شد، هر كدام از آن آلبوم‌ها مدعي غني بودن را داشتند. دلشوره خشايار اعتمادي، خواب گريه‌هاي قاسم افشار، حسرت محمد اصفهاني، عشق است ناصر عبداللهي… و مسافر شادمهر عقيلي از جمله آلبوم‌هايي بودند كه به لحاظ موسيقي به طور نسبي جز آثار قابل توجه بودند، و اين در حالتي اتفاق افتاد كه واكنش مردم نسبت به اين آلبوم‌ها مثبت بود، اما به يكباره هنرمنداني كه كار اول آنها از سطح مناسبي برخوردار بود روي به كارهاي نازل شش و هشتي آوردند كه فقط و فقط در جهت پايين آوردن سطح شعور مردم و فروش آلبومهايشان انجام شد.

اين مقدمه در اصل براي اشاره‌اي به گذشته نه چندان دور بود. حسين زمان،خواننده‌اي كه در بدو كارش با آلبوم شب دلتنگي همه را حيرت زده كرد و با آلبوم نه چندان موفق قصه شب نشان داد كه با تفكر بالا و تعهد هنري كارش را انجام مي‌دهد در هفته گذشته كنسرت خود را برگزار كرد.

برنامه با نيم ساعت تاخير و با يكي از كارهاي جديد زمان آغاز شد، كوليي از آلبوم مشق عشق كه پيش‌تر توسط شاهرخ اجرا شده بود يكي از كار‌هاي اوليه پارت اول بود، گروه او را ايمان جعفري(ساكسيفون)، مهدي فردي(كيبورد)، زايا سليمان(درام)، اردوان انزابي‌پور(گيتار باس)، ناصر رحيمي(فلوت)، همايون ناصري(پركاشن)، هشت نفر گروه كر، دوازده نفر ويلنيست تشکيل ميداد و گيتار الكتريك، گيتار اسپنش، و ديوان از ديگر ساز‌هاي موجود درصحنه بود.

اين كنسرت نكته‌هاي جالبي داشت،ناهماهنگي گروه كر از نكات طنز اجرا بود، البته اجراها و تنظيم‌هاي ريتميك كليه كارها – حتي كار‌هاي سنگين – هم ازنكات طنز كنسرت بود، كارهاي روشن تر از ستاره، بوي تنهايي، مسافر، كوير، و وطن قسمتي از پارت اول بود، كه البته زمان آهنگ كوير را به ياد دكتر شريعتي اجرا كرد.

اما بايد از آقاي زمان پرسيد، چرا شما كه اهل تفكريد دل به علايق سطحي و عامه پسندانه بازار كسب مي‌دهيد؟ آيا انقدر اين علايق مهم هستند كه حتي كارهاي سنگين‌تان را به صورت كارهاي ريتميك اجرا كنيد؟

ايمان جعفري هم تا انتهاي مراسم روي پاي خود بند نبود و تا وقت به او اجازه مي‌داد صحنه را ترك مي‌كرد و حتي نت‌هاي فراموش شده‌اش را از نت‌هاي ناصر رحيمي بازخواني مي‌كرد.

آنچه كه از اجرا بر مي‌آمد تم كنسرت نقد اجتماعي را در خود جاي داده بود و اين مسئله با دكلمه‌هاي زيباي زمان قبل از اجراي هر آهنگ بيشتر نمود داشت و صد البته كه شعر‌هاي دكلمه شده گهگاهي سرتر از ترانه‌هاي اجراشده مي‌بود. پارت اول با ترانه ريتميك و شاد وطن با ناهماهنگي هر چه تمام‌تر گروه به اتمام رسيد.

حضور بروبچه‌هاي چلچراغ به طور دسته جمعي و با خانواده از نكات جالبي بود كه ديده شد واين مسئله تا جايي ادامه داشت كه آقاي زمان از حضور آنان و مجله‌شان تشكر كرد!!!

مشق عشق، شاپرك، غزل عشق، آرامش، از تو خوندن(2 بار)!، چند كار جديد و ايران،ايران از جمله كارهاي اجرا شده در پارت دوم بود. طبق معمول صدابرداري بد جايزه بيشترين ضعف اجرايي را از آن خود كرده بود. به‌نظر مي‌رسيد صدابردار محترم به آهنگهاي تكنو علاقه خاصي داشتند، چرا كه او ولوم بييس(basse) را تا انتها باز كرده بود، به گونه‌اي كه صداي خواننده به سختي شنيده مي‌شد و صداي ساز‌هاي ديگر و گروه كر زمزمه‌اي بيشتر به نظر نمي‌رسيد. اين كار تا جايي ادامه داشت كه براي آخرين ترانه – ايران،ايران – ناصر رحيمي اعتراض كرد تا صداي سلوي سازش بهتر شنيده شود.

از طرفي اجراي ترانه ايران،ايران - كه پيشتر توسط ستار اجرا شده بود – به عنوان آخرين كار با همكاري حضار به صورت ايستاده هواي عاشقانه و ملي‌گرايي را به سالن انتقال ‌داد. لازم به ذكر است ترانه فوق‌العاده شاد و ريتميك از تو خوندن را به دليل در خواست مردم دو بار اجرا شد، ضمن اينكه راه رفتن مامورين سالن و حراست ميان صندليها در جهت خنثي كردن واكنشهاي احتمالي مردم نسبت به همين ترانه طنز بودن ماجرا را چندين برابر مي‌كرد.

به هر ترتيب حسين زمان علي‌رغم انتقادهاي شديد مردي متفكر است كه براي كارش تا به امروز هدف داشته است ،اميدوارم او هم به خيل گمراهان موسيقي نپيوندد كه البته …

ياحق – سبز باشيد

خدايار قاقانی