نيما مظفری
http://nika.persianblog.com
nima_58@yahoo.com

آلبوم "پرنده بی پرنده" را می توان جزو نخستين تلاشهای جدی برای مطرح کردن سبک راک در فضای نوی موسيقی پس از انقلاب دانست. پرنده بی پرنده دومين آلبوم رضا يزدانی در سبک راک است. نخستين آلبوم او ،"شهر دل"، بر اساس اشعاری از مولانا با استقبال چندانی روبرو نشد.
پرنده بی پرنده با صدای رضا يزدانی و ملوديهای زيبای او، ترانه های يغما گلرويی و تنظيم حميد رضا صدری جزو معدود کارهای خوبيست که اين روزها به بازار عرضه شده است.
سرايندهء ترانه های اين آلبوم، يغما گلرويی، را قبلا به خاطر درگيريهای سرياليش با شادمهر و خبرساز شدن يغما و شرکت دارينوش در جريان انتشار آلبوم آدم و حوای شادمهر می شناسيم. او چندی پيش در آخرين آلبوم سياوش قميشی هم با او همکاری داشت و ترانه های پرطرفداری مثل نقاب از آثار اوست.
يغما برای اولين بار در اين آلبوم دست به گيتار می برد و همچنين در چند جا با دکلمهء شعرها، در کاست حضور دارد. يکی از آخرين کارهای يغما، ترانهء آغازين سريال "کوچهء اقاقيا" است که اين روزها از شبکهء تهران پخش می شود.
اما نقطهء قوت اين آلبوم نه اشعار او بلکه ملوديهای رضا يزدانی است.
ترانه هايی چون: کافه نادری و لاله زار، دارای حس نوستالژيک عميقی هستند که لازمهء سبک راک است.
ترانهء جردن شايد با بقيهء ترانه ها و فضای پرنده بی پرنده، قدری نامانوس باشد،اما جزو ترانه های شنيدنی اين آلبوم است که به عصيان نسل جوان، و پوچ و بی هدف بودن نسل امروز می پردازد. هرچند سايت شخصی يزدانی در آدرس www.rezayazdani.com هنوز به طور کامل راه اندازی نشده اما ترانهء جردن در ورودی سايت به شکل يک فايل فلش قابل دسترسی است.
رضا يزدانی متولد سال پنجاه و دوی شمسی است و آلبوم ديگری هم با ترانه های يغما گلرويی، در سبک راک در دست تهيه دارد که اسم اوليه آلبوم "واليوم-10 " است، هرچند با توجه به سياستهای خاص ارشاد، موافقت با اين عنوان برای يک آلبوم موسيقی،قدری دور از تصور است. بخصوص که عنوان اوليه آلبوم پرنده بی پرنده هم، "کپ نکن" بود.
عوامل سازندهء پرنده بی پرنده سعی کرده اند از آنچه در اين ايام مد روز است، دوری کنند. استفاده از اشعار مولانا و حافظ که ديگر واقعا نخ نما شده است ؛ و بيش از اين که ياد آور حس عرفانی خواننده باشد، حکايت از تلاش برای تکرار تجربهء موفق عصار دارند.
از نکات قابل تامل پرنده بی پرنده، نبود گيتار باس و درام است. تمام ريتمها با کيبورد نواخته شده و اين برای يک آلبوم راک، نقطهء ضعف بزرگی محسوب می شود.
صدای يزدانی هنوز نا پخته است و يزدانی می تواند با تمرين بيشتر خيلی بهتر از حالا بخواند. هر چند او خواننده ای است که به خاطر نوازنده بودن، ملودی را خوب می شناسد اما هنوز در سبک راک جا نيافتاده است.