1_ "مسعود بهاری"، منقد فقيد سينما، هميشه می گفت: " اين مهم نيست که هنرمند چه چيزی را روايت می کند. نکته اين است که ببينی چه قدر در روايت آنچه در ذهن دارد، موفق است."
بهاری درست می گفت. روی همين اصل هم هميشه مخالف جدی آنهايی بودم که موزيک شاد و ريتميک را متهم به خالتور بودن می کردند و چه قدر از اين لغت متنفرم. چه هميشه ابزاری در دست منتقدان بی منطق بوده برای کوبيدن هر کسی که خواسته اند.
اما اوضاع امروز موسيقی پاپ به شدت بحرانی است. گروههای جديدی که مثل قارچ از زمين سر بر می آورند، بدترين و سبک ترين نوع موسيقی را به اسم موسيقی شاد به خورد مردم می دهند. مردمی که به قول "مانی رهنما" ديگر آن کنجکاوی اوليه را نسبت به اين نوع موسيقی ندارند و فروش وحشتناک پايين کاستهای جديد، حکايت از اين دارد که حتی در اين قحطی ملودی هم نمی توان هرکاری با هر کيفيتی را به خورد مردم داد. برای درک عمق فاجعه کافيست گوشه هايی از آلبوم "جيم" کار داوود ناقور و يا آلبوم "آفتاب مهتاب" را از گروه تازه تاسيس "تيکا" گوش کنيد. ظاهرا دوستان فراموش کرده اند برای "آريان" بودن به چيزی بيش از گروهی دختر و پسر که بعضا ساز هم می نوازند، نياز است.
2_در هياهوی کنسرت بزرگ عصار و گروهش بسياری از اجراهای خوب ناديده گرفته شد و در سايه قرار گرفت. مثل اجرای خوب گروه بابک رياحی پور که البته بخشی از اين اجرای خوب را مديون غيبت خوانندهء فالش خوان گروهشان، هومن جاويد هستند.
ديگر کنسرت موفق پاييز امسال متعلق به کاوه يغمايی وگروهش بود. بهانهء اجرای اين کنسرت آلبوم جديد يغمايي ها، مترسک، بود که با نوازندگی فرزندان و عروس کورش يغمايی و خوانندگی کاوه يغمايی اجرا شد. مترسک آلبومی نسبتا خوش ساخت است. تنظيمها و ملوديها اصلا آزار دهنده نيست اما دو اشکال بزرگ، باعث افت کار شده است. اولين اشکال، متن ترانه ها که همه سرودهء "مزدا شاهانی"، ترانه سرای گمنام، است و در حد آلبومی نيست که ادعای پيشتازی در سبک پاپ_راک دارد. اشکال دوم نوع خواندن کاوه است که گرچه بسيار با استعداد نشان می دهد اما هنوز تا يک خوانندهء شش دانگ شدن فاصله دارد. شايد فاصله ای به اندازهء چند البوم.
اما بپردازيم به کنسرت...
گرچه اجراها بسيار خوب بود و بابک يغمايی که گيتار الکتريک می نواخت با اجرای خوبش و حرکاتی که "جو ستريانی" را در ذهن تداعی می کرد، جمعيت را تحت تاثير قرار داد اما گروه کاوه يغمايی هنوز در بخش مديريت و سازماندهی با اشکال مواجه است. از اتفاقات تلخ کنسرت، آنجا بود که نيلوفر فرزندشاد، همسر کاوه در حين تکنوازی کی بورد، توسط چند نفر از حاضران مورد تمسخر قرار گرفت و کنترل خود را از دست داد. چون اين اجرا ضبط ويديويی داشت، گروه مجبور به تکرار آن قطعه شد. کاوه يغمايی در انتها روی صحنه آمد و از تماشاگران گلايه کرد. اجرای آهنگهای "چهارشنبه سوری" و مترسک از آلبوم مترسک و چند ترانه در سبک Progressive Rock ماحصل کنسرت يغماييها بود و توانستند تماشاگران را راضی به خانه بفرستند.
3_ هر سال با آغاز ماه رمضان کنسرت ها، انتشار کاستها و ساير فعاليتهای موسيقی پاپ به مدت يک ماه تعطيل می شود. امسال می توانيم با تمام شدن ماه رمضان شاهد انتشار کارهای بهتری باشيم. "می خور" که کاري است از عليرضا عصار، قرار است پس از ماه رمضان منتشر شود و با توجه به استقبال خوب از اجراهای اخير گروه او، پيش بينی فروش خوبی برای "می خور" می شود. همچنين ظرف يکی دوهفتهء آينده آلبوم "گلابتون" با صدای سعيد شهروز و تنظيم بهنام ابطحی روانه بازار می شود. شهروز از کسانی است که هر چند موزيکش فقط طيف خاصی را راضی می کند، اما هميشه بالاتر از سطح متوسط کار کرده است.
