ديدار جنجالی در ورزشگاه نقش جهان - که در آن همه‌ی عوامل حاشيه‌ساز از جمله داور پراشتباه، سرمربی پرحاشيه، ورزشگاه نيمه کاره و قهرمان بارفيکس! دست به دست هم داده بودند تا حوادثی عجيب در اصفهان رقم بخورد- باعث شد ديدار برگشت در ورزشگاه آزادی با رويکردی شديدا امنيتی به مانند دربی تهران برگزار شود.

به‌رغم اينکه برد سپاهان در اصفهان با اعتراض آبي‌پوشان نسبت به داور همراه بود، ولی بازی عالی زردپوشان اصفهانی در ديدار برگشت جای هيچ‌گونه اعتراضی برای استقلالی‌ها باقی نگذاشت و تیم فوتبال سپاهان اصفهان با برتری برابر استقلال تهران به مقام قهرمانی جام حذفی دست یافت.

اين ديدار در حالی آغاز شد که استقلالي‌ها سرمربی خود را به دليل محروميت ناشيانه کنار نيمکت نمي‌ديدند و دستيار - ببخشيد همکار! - او تحت هيچ شرايطی مرد چنين روزهای حساسی نبود تا فرهاد کاظمی سرمربی پرروحيه سپاهان در کنار نيمکت يکه‌تازی کند.

در ابتدای بازی آبي‌پوشان با مشاهده حضور بي‌سابقه 80 هزار استقلالی در استاديوم رو به بازی و حملات احساسی آوردند که با دفاع منطقی و بازی منظم زرد پوشان مواجه شدند و بر خلاف جريان بازی دروازه‌ی خود را گشوده ديدند.

اما در بين بازی زيبای اصفهاني‌ها، بيش از همه بازی دروازه بان اسلواک اين تيم کميل سوسکو - و نه شيشکو و سيسکو به روايت نشريات واپس‌گرا!- به چشم آمد.

سوسکو در اين ديدار توانست تمامی شايستگي‌های خود را که در طول فصل از نمايش آنها ناتوان بود به نمايش بگذارد و برتري‌های محسوسش را نسبت به آرمناک پطروسيان به همگان نشان دهد؛ درخششی که امير قلعه نويی را وادار کرد در پايان بازی با حسرت از نداشتن چنين دروازه‌بانی ياد کند.

درخشش سوسکو با مهار شوتهای مهيب فکری و سامره به پايان نرسيد و با مهار پنالتی اکبری و موقعيت‌های تک‌به‌تک با رضا عنايتی به نقطه‌ی اوج خود رسيد و اختلاف سطح دروازه‌بان‌های خارجی و داخلی فوتبال ايران را نمايش داد. در شماره‌های آينده باز هم در مورد نقش و اهميت دروازه‌بان‌های خارجی خواهيم نوشت.

نقطه ضعف ديگر بازيکنان استقلال در اين بازی نااميدی پس از دريافت گل دوم بود که باعث شد سپاهان در 20 دقيقه پايانی سوار بر بازی شود و تا آستانه‌ی به ثمر رساندن گل‌های بيشتر نيز پيش برود و نشان دهد تماشای جام ملت‌های اروپا 2004 و به ويژه ديدار هلند و جمهوری چک کمترين اثری بر بازيکنان وطنی نداشته‌ است.

سرانجام استقلال دومين جام فصل را نيز در روز پايانی از دست داد. به اينکه آنها جام را به سرمربی پرحاشيه خود باختند يا بازی عالی زردپوشان کاری نداريم... اما نکته‌ای که جالب است تحقق يافتن نيمی از پيش‌بينی فرهاد کاظمی مبنی بر بردن استقلال (جوری که هواداران آنها را هو کنند) بود. ولی تنها نيمی از پيش بيني! تحقق پيدا کرد چون به‌رغم باخت استقلال، در پايان بازی، 80 هزار نفر استقلالی حاضر در استاديوم يک‌صدا از تيم خود قدردانی کردند.