در حالی که سومین دوره ی لیگ برتر تازه به پایان رسیده است،ولی بیشتر تیم ها از هم اکنون در تکاپوی بستن تیم فصل آینده خود هستند واین در حالی است که تیم ها- نه به زعم اکبر غمخوار که معتقد است تیم ها در پایان لیگ می توانندیارگیری کنند-تنها پس از جام حذفی مجاز به یارگیری هستند
علی رغم اینکه تقریبا دو ماه به آغاز فصل نقل و انتقالات ولی از هم اکنون تیم ها مشغول گمانه زنی و قیمت گذاری بازیکنان مورد نظر خود هستند.
ولی چیزی که در این میان بسیار عجیب جلوه می کند قیمت های نجومی است که باشگاهها برای بازیکنان خود تعیین می کنند.داستان قیمت های نجومی از سال گذشته هنگامی که پرسپولیس برای جذب مهدی رحمتی ابراز علاقه کرد، آغاز شد. ولی مدیران فجرسپاسی با رقم باورنکردنی 500 میلیون تومانی درخواستی، پرسپولیسی ها را منصرف ساختند. البته لازم به ذکر نیست که پرداخت 500 میلیون تومان برای تیمی چون پرسپولیس که دستمزد سالیانه بازیکنانش را به زحمت می پردازد، امری غیر ممکن است.
امسال نیز در حالی که طرفداران همیشگی پرسپولیس و استقلال مثل سالهای نه چندان دور، انتظار حضور ستارگان لیگ نظیر برهانی، کعبی، نویدکیا، نکونام، مبعلی و..... را در تیم های خود دارند ولی با رقم های درخواستی مدیران باشگاههای فولاد و پاس به نظر می رسد داستان حضور ستارگان در تیم های پایتخت به پایان رسیده است.
در حالی مدیر باشگاه فولاد برای هرکدام از ستارگانش یک میلیون دلار!! و مدیر پاس برای آرش برهانی 5 میلیارد تومان در خواست می کند که بودجه سالیانه هر کدام از تیم های پایتخت رقمی کمتر از این است!!
مسعود رضاییان در حالی برای هر کدام از بازیکنانش یک میلیون دلار درخواست می کند قیمت بازیکنانی چون پتریک کلویفرت و نوانکو کانو برای واگذاری یک میلیون پوند اعلام شده است! که البته مقایسه کیفیت فنی این بازیکنان با بازیکنان ایرانی کاری در حد لیگ های محلی است.
حتی چنانچه پرسپولیس و استقلال بتوانند رقم های درخواستی را نیز بپردازند، چه تضمینی برای کارایی بازیکنان در تیم های جدید وجود دارد؟ هرچند که خرید کانو و کلویفرت به یک شوخی شباهت دارد ولی با چنین ارقامی تیم های ما به خصوص پرسپولیس و استقلال می توانند به جذب بازیکنان درجه یک خارجی – و نه بازیکنان درجه 2 و3 اروپای شرقی-که بازده بهتری دارند و حضور آنها باعث بالا رفتن فرهنگ فوتبال حرفه ای می شود و البته عملکرد بهتری نسبت به بازیکنان پر فراز و نشیب داخلی دارند.
راه دیگری که پیش روی باشگاههایی چون پرسپولیس و استقلال که دیگر پولی برای جذب ستارگان ندارند، رو آوردن به بازیکن سازی و توجه بیش از پیش به تیم های پایه ای است که شاید بتوانند به جای جذب بازیکنان گران قیمتی چون کعبی و مبعلی، خود شروع به ساختن کعبی ها و مبعلی ها کنند. هر چند که به نظر بسیاری از اساتید! نظیر ناصر خان ابراهیمی پرسپولیس و استقلال جای ساخته شدن بازیکن نیست ولی توجه بیشتر به بازیکنانی چون اولادی، خرسندی، احمدزاده، امینی فر و......می تواند بسیار بیشتر از پرداخت چند میلیون دلار برای پرسپولیس و استقلال سود به همراه داشته باشد. که در این بین پرسپولیس با حضور بگوویچ – که در زمینه بازیکن سازی منتقدی ندارد- چند گام از رقیب دیرین خود پیش است.