این مقاله را مجتبی دشتی نژاد نوشته
هر گونه کپی برداری بدون داشتن اجازه نامه کتبی از نویسنده آن، ممنوع است

ایجاد یک جدول
برای ایجاد کردن جداول، بعد از نوشتن دستور SQL مورد نظر و نسبت دادن آن به یک متغیر، از تابع mysql_db_query استفاده می کنیم. در واقع این تابع برای ساخت جدول، حذف جدول، تغییر دادن داده ها، اضافه کردن داده ها و ... به کار می رود. این تابع سه پارامتر را به عنوان ورودی دریافت می کند:

mysql_db_query($database, $query, $connection);

دو پارامتر ابتدایی ($database) و انتهایی ($connection) که در قبل تر مورد بررسی قرار گرفته اند. پارامتر دوم ($query) متغیر مورد نظر ما می باشد که حاوی دستورات SQL می باشد. مثلا برای ساخت یک جدول با نام mytable، دستور SQL زیر را درون متغیر $query قرار می دهیم:

$query = "CREATE TABLE mytable(
ID INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
Firstname TEXT,
Lastname TEXT
)";

اگر به دستور CREATE TABLE در بالاتر که در مبحث SQL مورد بررسی قرار گرفت، دوباره نگاهی بیاندازید، می بینید که بعد از نام فیلد مورد نظر، نوع آن و مشخصات آن را می نویسیم.
در این دستور، ما جدولی تحت عنوان mytable را ساخته ایم که شامل سه فیلد زیر می باشد:

• ID
• Firstname
• Lastname

نوع فیلدهای Firstname و Lastname، از نوع متن (TEXT) می باشند. این نوع فیلدها می توانند تا 65535 کاراکتر را در خود ذخیره کنند.
و اما در مورد فیلد ID. نوع فیلد ID، یک عدد صحیح (INT) می باشد. این نوع فیلد می توانند عدد صحیحی از بین -2147483648 تا 2147483647 را اختیار کنند. البته اگر خاصیت UNSIGNED برای آن فعال نشده باشد. اگر خاصیت UNSIGNED نیز برقرار باشد، آنگاه از بین 0 تا 4294967295 را می تواند اختیار کند. خاصیت NOT NULL می گوید که این فیلد نمی تواند خالی بماند. یعنی حتما می بایست یک عدد درون آن قرار بگیرد. خاصیت بعدی، یعنی AUTO_INCREMENT سبب می شود چنان چه ما این فیلد را خالی رها کردیم، یعنی هیچ مقداری را برای آن در نظر نگرفتیم، MySQL به طور اتوماتیک عدد بعد از بزرگترین عدد موجود درون دیتابیس را به آن نسبت دهد. آخرین خاصیت، یعنی PRIMARY KEY، سبب می شود که هر رکورد درون جدول، دارای یک ID منحصر به فرد باشد. به عنوان مثال ما نمی توانیم دو رکورد را پیدا کنیم که دارای ID یکسان 5 باشند.