وقتی زمزمه های برگزاری جشنواره ایشیا- پاسیفیک در ایران آغاز شد، کسی گمان نمی کرد بعد از 48 دوره ایرانیان بتوانند مولفه های جدیدی به آن اضافه کنند و آن را تبدیل به شکل جدیدی از عرصه رقابت سینمایی در سطح آسیا تبدیل کرد.

اما این اتفاق افتاد و در جلسه مشترک برگزار کنندگان این جشنواره قاره ای ایران پیشنهادهایی ارائه کرد که نشان می داد در پروسه جهانی شدن در عرصه سینما جلوتر از سایرین هستند. در صدر پیشنهاد ها بحث تشکیل بازار فیلم مشترک و اکران عمومی فیلم های حاضر در این جشنواره بود که با استقبال مناسبی روبه رو شد.

میهمانان خارجی شرکت کننده ذوق زده و پرهیجان هم فیلم می دیدند و هم در شیراز به گشت و گذار می پرداختند، تنها ایرادی که می شد در این مورد به برگزار کنندگان گرفت جدا کردن محل اقامت آنان از میهمانان ایرانی بود که به شدت جلوی تعامل فرهنگی اقتصادی سینما گران ایرانی و خارجی را می گرفت.

سیروس الوند و علیرضا رئیسیان هر دو با دلخوری راجع به این موضوع صحبت می کردند و معتقد بودند همجواری محل اقامت میهمانان می توانست به رابطه ای صمیمانه تر منجر شود که قطعا بده بستان حرفه ای را به دنبال داشت.

شاید حق با این دو فیلمساز موفق بود اما بحث دیگری در این میان وجود داشت که مورد قابل تامل تری بود، به نظر می رسید حضور نیکی کریمی ، مهتاب کرامتی ( و خواهر گرامی !) و گل شیفته فراهانی و امثال آنها غیر از پر کردن ویترین جشنواره کار دیگری از پیش نمی برد.

یکی از مسئولین برگزاری در پاسخ به سئوالی در خصوص نحوه انتخاب مدعوین به جشنواره می گفت:

راستش اولویت و شرط خاصی نبود به هر کس بیکار بود گفتیم بیاید!

به هر حال دیدن تخت جمشید، حافظیه و شهر زیبای شیراز و گفت و گو با آدم های دوست داشتنی سینما سفر را برای هر علاقمندی دوست داشتنی و لذت بخش بود.

به قول یکی از بچه ها مخصوصا اگر قطام اش را بیشتر کنند! حالا می توانید با سر زدن به سایت فیلم فستیوالز دات ای ار قطام هایش را ببینید…