توهمی به نام پاپ فادر!
وقتيکه برای اولين بار در ايران فردی با خوانندگانی نه چندان مطرح و اسم و رسم دار گروهی به نام بلک کتس(Black Cats) تشکيل می داد، به فکر هيچکس نمی رسيد که می خواهد در آينده ای نه چندان دور خود را با شهامت هر چه تمام تر پاپ فادر
( Pop Father)يا همان پدر پاپ ايران بنامد.
شهبال شب پره که موفقيت گروه سه نفره 8*6 با صدای افشين،داريوش اقبالی و افشين مقدم را می ديد به فکر افتاد...
دو خواننده جوان و بی نام نشان ولی مستعد را انتخاب کرد و اولين آهنگ از اولين گروه بلک کتس ايران را با نام چيلی پم اجرا کرد که اتفاقا با استقبال شديد جوانان روبرو شد و به کار خود ادامه داد.
اما عمر اولين گروه بلک کتس ايران چندان طولانی نبود و آن دو جوان خوش آتيه يعنی ابراهيم حامدی(ابی) و شهرام شب پره بعد از سه چهار اجرای مشترک از يکديگر جدا شدند تا هر کدام به خوانندگان خوب و پرطرفدار ايرانی تبديل شوند.
تقريبا کسی در اين مورد ترديدی ندارد که سبک کار اولين گروه بلک کتس در ايران، متفاوت از بقيه بود؛
يک موسيقی پاپ که سليقه ايرانی ها را در نظر گرفته بود اما شبيه بقيه نبود ...
ديگر اسمی از بلک کتس به ميان نيامد تا سال 1371...
وقتی ويدئوهای مختلف از شوهای بهاری سال 1371 با همان کيفيت مزخرفشان بعد از کپی های 300باره ميان مردم ايران دست به دست می شد، همه به دنبال آن حلقه فيلمی بودند که کليپ های بيشتری از گروه تازه تاسيس بلک کتس داشت...
گروه جديد بلک کتس به سرپرستی همان پاپ فادر و همراهی چند نفر کار بلد و حرفه ای که اين بار هم نام آنها تا آن موقع به گوش کسی نخورده بود...
پيروز و ديويدبتسامو که هردو نوازندگان قهاری بودند و قبل از آن در گروه خوانندگان معروفی چون جانت جکسون گيتار و کيبورد نواخته بودند در بلک کتس هم خوش درخشيدند و آهنگسازی و رهبری خوب شهبال به همراه تنظيم های شاهکار ديويد خيلی زود جای خود را در ميان جوانان باز کرد...
تقريبا کسی در اين مورد هم ترديدی ندارد که سبک کار گروه بلک کتس سال 71 در امريکا، متفاوت از بقيه کارهای لوس آنجلسی بود؛ (البته از ياد نبريد که در سال 71 چيزی به نام موسيقی پاپ به طور رسمی در داخل ايران وجود نداشت و هر کس که دوست داشت دراين شاخه آهنگهايی با ترانه های فارسی گوش کند بايد به موسيقی لوس آنجلسی روی می آورد...)
اما کار پاپ قادر و بلک کتس باز هم متفاوت بود؛ يک موسيقی پاپ که سليقه ايرانی ها را در نظر گرفته بود اما شبيه بقيه نبود ...
بلک کتس جديد به کار خود ادامه داد و در طول حدود شش سال، چهار آلبوم و چند تک آهنگ ارائه کرد...
اما شهبال شب پره که تا آن موقع در دو گروه بلک کتس خود فقط خواننده های مرد معرفی کرده بود، گروه جديدی به نام سيلوت تشکيل داد که خوانندگان آن شراره،مهرانا و شهرزاد نام داشتند و فقط و فقط يک آلبوم مشترک منتشر کرد...
سال 1378 سال متفاوتی بود برای شهبال...
پيروز آلبوم جداگانه ای منتشر کرد و شهبال با گروه بلک کتس جديدی که خوانندگان آن دو برادر به نامهای کامران و هومن بودند کار را ادامه داد؛ دو برادری که در بيشتر موارد صدای هماهنگ و منحصر به فرد آنها در سايه چهره و تيپ شان به فراموشی سپرده می شود... در کنار آنها گروه سيلوت جديد نيز با صدای سپيده و همراهی لی لی که يک فرانسوی الاصل بود و يک دختر ديگر، کار جديد خود را روانه بازار کرد که اتفاقا تنها کار اين گروه هم بود...
البته تعجب نکنيد که چرا عمر گروه های تحت رهبری پاپ فادر اينقدر کوتاه بوده است...
مديريت شهبال شب پره ضعيف نبود؛
سياست او اين بود که گروه بلک کتس و در کنار آن سيلوت را به سکوی پرتابی برای خوانندگان بی نام و نشان اما مستعد تبديل کند که تاحد زيادی هم در کار خود موفق بود...
ابی، شهرام شب پره،پيروز و شراره مثالهای خوبی بر اين ادعا هستند...
در سال 79 و 80 هم هر کدام از آن اعضای اکنون جداشده سيلوت کاستهای مستقل خود را به بازار عرضه کردند که اتفاقا بر خلاف بقيه دست پخت های پدر پاپ ايران چندان موفق نبودند ...
و در آستانه سال 81 شهبال شب پره چيزی را که مدت ها بود دلش می خواست بگويد، اززبان کامران و هومن و در قالب بلک کتس فعلی به زبان آورد:
It’s a Cat of Asia
POP father of Persia
او خود را پدر پاپ ايران ناميد!
من نمی خواهم در اينجا نبوغ و ارزش کار شهبال شب پره را حتی در مقام آهنگ ساز زير سوال ببرم، اما آيا می توان او را پدر پاپ ايران ناميد؟؟؟