جنگلهای سرسبز اندرور- مکانی برای زباله ها
صنم دولتشاهی
sanam@cappuccinomag.com
با تشکر از بابک محيط

اينجا "انارور" يا به زبان محلی ها "اندرور" است. در 15 کيلومتری شرق نوشهر، در دامنه کوههايی که شايد بارها از دور ديديمشان و زيباييشان را تحسين کرده ايم. سالهايی نه چندان دور در دامنه اين کوهها چمن زاری سرسبز و بکر قرار داشته است. چمنزاری برای گشت و گزار، مکانی برای آسايش توريستها يا همان گردشگران امروز.


از جاده کناره حدود 6 کيلومتر بايد در جاده اندرور بالا برويم. اين جاده که در ابتدا آسفالت است، در ميانه راه کمی خاکی است، و هرچه بالاتر می روی خاکی تر و عبور از آن سخت تر می شود از ميان باغهای مرکبات ده خان بيگی که متعلق به خان ده است عبور می کند. روی جاده جای چرخهای کاميون و تراکتور ديده می شود. از پيچ آخر جاده عبور می کنيم و به چمنزار می رسيم. تا چشم کارمی کند سبز سبز است. مثل بهشت می ماند، بهشت زباله ها اما!


در دل جنگل چمنزاری قرار گرفته که از چشم اندازش دريا را هم می توان ديد. چمنزاری که تا چند سال پيش يکی از زيبا ترين منطقه های شمال بوده است. مکانی که حالا مهمان خروارها زباله است و بوی بد ناشی از اين زباله ها حال آدم را بد می کند. چمن زاری که نابود شده است. به دست ما آدمها، به شيوه ای کاملا طراحی شده.

واضح است آشغالها در طول زمان و توسط ماشينهای باربری به اينجا حمل شده. در گوشه ای از چمنزار پارچه ای نصب شده که خبر از حضور يک استاديوم ورزشی در اين منطقه می دهد. شايد با ساخت استاديوم ورزشی فاجعه تکميل شود و ديگر چمنزاری نداشته باشيم که دلمان به حال زباله هايش بسوزد!


***
زباله هايی از جنس پلاستيک و شيشه نوشابه و خيلی چيزهای ديگر، زباله هايی از جنس بی توجهی ما آدمها، زباله های ويلاهايی که سرعت ساخت و سازشان در سالهای اخير به صورتی نجومی افزايش پيدا کرده است. شايد آنهايی که اين زباله ها را اينجا ريخته اند حق داشته باشند. وقتی سيستم مکانيزه دفع زباله وجود ندارد، وقتی کسی دلش به حال طبيعت نمی سوزد، وقتی جای سازمان حفاظت محيط زيست خاليست نمی شود دست روی دست گذاشت و زباله ها را در وسط ميدان شهر يا ميان شهرکهای زيبای ساحلی و جنگلی ريخت. بالاخره بايد کاری کرد. چه جايی بهتر از اين چمنزار که در ميان درختان سر به فلک کشيده و کوههای مه گرفته پنهان شده و دل کسی به حالش نمی سوزد! جهانگردان هم بايد ياد بگيرند که به اين جور جاها سفر نکنند. جنگل سيسنگان با خيابانهای آسفالت شده، منقلهای سنگی و بساط چای و قليان و پاکتهای رنگ و وارنگ چيپس و پفک برای گشت و گذار کافيست!












