کم کم هوا داره سرد می شه و يه فنجون کاپوچينوی داغ خيلی می چسبه. برای همين بيست و پنجمين کاپوچينوی ما هم داغ داغه اين روزا!

اين هفته رفتيم سراغ کلاسای رقص تو تهران. خسته شده بوديم از بس از تلخيا نوشتيم. البته خوب کاپوچينو شيرين شيرين که نمی شه. يه خورده هم بعضيا تلخ "نگاه" کردن که البته طنز نويسمون تلافی همه تلخيا رو دراورد!

دو شماره است که ديگه "بی خط" و راه رفتن مرد مرده" نداريم. صالح تسبيحی، دوست و همراهمون از اولين شماره کاپوچينو، برای فيلمبرداری چند ماهی از تهران دوره. منتظر نوشته ها و طرحهای قشنگش می مونيم و براش آروزی موفقيت می کنيم.

راستی، روی اون فنجون کاپوچينومون اگه کليک کنين ميرين تو صفحه "کاپوچينوی ما". اونجا منتظر نظراتتون هستيم :)