سلام!

يه سال ديگه هم گذشت و ما اولين بهار رو پيش شما بوديم. از همه تبريکهای زيبا و صميميتون ممنونيم. نمی دونين چه حس خوبی داره که آدم اينهمه دوست داشته باشه.

سال جديد سال يک عالمه تغييره که قبلا هم بهتون گفته بوديم. اين روزا خيلی به پيشنهادای شما احتياج داريم. همين پايين يا توی ايميل حتما پيشنهادای خودتونو بنويسين.

خدايار قاقانی، دوست و همراه عزيزمون از اولين شماره کاپوچينو تا الان، کاپوچينو رو تنها می ذاره. اميدواريم که به زودی برگرده و بازم کافه امون پر ساز و صدا و غزل بشه.

از اين هفته به ستونهای پايين ستون سينمای جهان رو اضافه کرديم و اسم ستون سينما به سينمای ايران تغيير پيدا کرد. در سينمای جهان معمولا فيلمهای روز دنيا معرفی می شن، اما البته از شيده بعيد نيست که يه دفعه به فيلمهای ديگه ای هم بپردازه. خلاصه ببينين چه جوريه و نظر هم فراموش نشه : )

هر چند که امسال، روو آسمون بهاری ما ابرای سياه جنگ سايه انداختن، اما هنوز هم حال و هوای نوروزی وجود داره. تولد دوباره طبيعت و نوروز باستانی رو نمی شه فراموش کرد و اين هفته پرستو گزارشی داره درباره فلسفه نوروز و مراسم آن در آيين زرتشتی و فرهنگ تاجيک.

عکسهاي حسن سربخشيان از نوروز در ميانه جنگ رو ببينين و نگاه نيما رو نسبت به جنگ و دروغهايي که به جاي خبر به خورد مردم جهان داده مي شه، بخونين. محمدرضا در ستون اينترنت نقش اين رسانه رو در خبررساني جنگ تشريح کرده و سامان طنزي در همين رابطه داره.

کاپوچينوی چهل و دوم که هنوزم بهاريه نوش جان! : )