وقتی قرار می شه ساعت رسمی کشور يه واحد عقب بره، يعنی که مدرسه ها داره باز می شه. ياد مدرسه که می افتی، بچه می شی. بچه که بشی دلت برای کارتونها و کتابهای اون دوران تنگ می شه و اون وقته که خوندن يه مطلب درباره تن تن که قهرمان بچگی خيلی از ماهاست بهت می چسبه.

*****

جشن خانه سينما هم برگزار شد و خيلی ها با صحبتهای جمشيد مشايخی بعد از گرفتن تنديس بهترين بازيگر مکمل مرد، چشمهاشون خيس شد. خيلی دردناکه که هنرمندی مثل مشايخی با بيشتر از 40 سال سابقه بازيگری بگه: نمی دونم چرا نامی از من در بيلبوردها نيست!

*****

يه نشريه الکترونيکی هم چند وقته شروع به کار کرده و نشده که معرفيش کنيم. لاره رو دوستای خوب بابلی منتشر می کنن.

*****

ديگه اينکه ... کاپوچينوی شصت و سوم نوش جان!