فهميدن حال نزار ورزش کشورمان اين روزها از هر زمان ديگری ساده‌تر شده است. کافيست کمی اخبار المپيک آتن را پيگيری کنيد تا گوشی دستتان بيايد!
گرچه ممکن است ژست درحال‌توسعه‌بودن را بگيريم اما اين درحال‌توسعه‌بودنمان در ورزش چندان خودی نشان نمی‌دهد. از ظواهر و قرائن اين‌طور برمی‌آيد که کسی (‌منظور مقامی‌) هم از اين اوضاع شلم‌شوربای ورزشی شکايتی ندارد. دقت کرده‌ايد مسئولان چگونه همه‌چيز را به دعای ملت ايران و مدال آوردن رضازاده‌ی قهرمان حواله می‌دهند؟
سعی کرده‌ايم در اين شماره مروری کنيم بر يک هفته رقابت در المپيک تا در مقايسه وضعيت ايران با بقيه‌ی کشورها تلنگری زده باشيم (‌شايد‌) به جامعه‌ی ورزشی کشور.

اين هفته به صورت رسمی بخش فنجان دوم را راه انداختيم. طرح کلی هم ايرادهايی جزئی داشت که برطرف کرديم. اما همچنان در حال تغيير و تحوليم (‌و البته به اين وضعيت که فکر می‌کنيم رو به پيشرفت است افتخار می‌کنيم.) و همچنان به نظرهای شما نياز داريم.

کاپوچينوی 107 با يک فنجان اضافه نوش جان!