1. انگار 11 سپتامبر روز فروريختن است. دقيقا بيستوهشت سال بعد از کودتا عليه سالوادور آلنده، رئيسجمهور محبوب شيلی، برجهای دوقلوی نيويورک فروريختند؛ مثل پايههای يک حکومت، به يکباره فروريختند.
حاصل جنگ قدرت، يکی، همين فروريختن است و ديگر، به يکباره اوجگرفتن و همه میدانيم که جنگ قدرت تمامی ندارد. کسی که با فروريختن ديگری اوج میگيرد، ديری نمیپايد که فرومیريزد.
با اين حساب پروندهی 11 سپتامبر از سال 1973 گشوده شده است و حالا گوشهای از آن را در اين شمارهی کاپوچينو ورق میزنيم. گوشهای را که القاعده رو کرد.
2. کاش سياست پاهای درازی نداشت و به حوزههای فرهنگی کشيده نمیشد. به قول شاملوی بزرگ: «... در مرگآورترين لحظههای انتظار، زندگی را در رؤياهای خويش دنبال میگيرم؛ در رؤياها و اميدهايم.»
3. کاپوچينو دست همکاری همهی خوانندگانش را به گرمی میفشارد. مطلب بنويسيد، خبرهای فرهنگی-هنری را به ما برسانيد و ... دوستمان باشيد.
کاپوچينوی 110 نوش جان!