ارزش فرصت نوشتن در يک مجله، چه آن لاین و چه چاپی، تا الآن برام مشخص نشده بود. هیچ وقت به این موضوع توجه نکرده بودم که چقدر خوبه که آدم رو یه جایی دعوت کنن که بیآد و بنویسه و با یه خیل گسترده ای از مخاطب در ارتباط باشه. در وبلاگ هم همین حالت هست اما این که یک کار گروهی باشه و هر کسی بتونه با توجه به معلومات و توانایی های خودش چیزی به محتوای کلی اضافه کنه واقعا خیلی مهمه.

اینا همه چیز هایی هستن که تا به حال بهشون توجه نکرده بودم. نمی دونم شما هیچ وقت بهشون فکر کردین یا نه. شاید یکی از علل سخت گرفتن به ما هم همین باشه که اولین نشریه هفتگی آنلاین ایرانی هستیم و با وجود اینکه به هیچ وجه دور و ور سیاست و جار و جنجال نمیریم با توجه به طیف گستردهء مطالبمون برای هر فردی با هر تخصصی حرفی برای گفتن داریم و کلی هم بیننده داریم.

کسانی هستن که فقط برای تفریح و وقت گذرونی میآن و بیشتر مطالب اجتماعی و طنز و تک نگاری ها، که خیلی شخصی اما باصفا هستن، رو می خونند و کاری به متون نیمه تخصصی مون ندارن. کسانی هم هستن که میآن و به تبع مقولات خاص مورد نظرشون سراغ مطالب خاص تر می رند. مطالبی معماری در پانوراما یا اینترنتی در ستون های تکنولوژی و غیره.

تا الآن خیلی بسته تر از اونچه بشه تصورش رو کرد کار کردیم. یعنی واقعا یه سری آدم بودیم از اولش و تغییر از نوع رفتن داشتیم اما از نوع اومدن خیر یا خیلی کم! الآن دیگه فکر کنم سطح کار به جایی کشیده شده که باید درها رو یه کم باز کنیم. مطالب جدید با نگاهی متفاوت و نو. خودم به شخصه همیشه مطالبی که برام فرستاده شده رو تشویق کردم و سعی کردم در صورت امکان کارشون کنم. همیشه اگر کسی حرفی داشته پیشنهاد دادم که به صورت مقاله ای یا نوشته ای کوتاه برامون بفرسته تا در مجله کارش کنیم.

تا به حال خیلی کم بودن کسانی که از این پیشنهاد استقبال کردن؛ متاسفانه. ای کاش باورتون بشه که این یه ترفند برای ساکت کردن منتقد نیست بلکه واقعا دلمون می خواد صداهای نو و دگراندیش رو هم بشنویم و در مرحلهء بعد به گوش دیگران هم برسونیم. این وظیفه و هدف یه رسانه است، نه؟

باز همین جا از طرف همه بچه های گرم و صمیمی کاپوچینو می گم که دوستان اینجا در به روی افکار و ایده های تازه باز هست. تا جایی که در توانمون باشه سعی می کنیم وسیله ای باشیم برای رسوندن حرف های شما به خواننده هامون. بفرمایین تو!

******

نمی دونم این دفعه چرا انقدر یهو جینگول نوشتم! بهم نمیآد، نه؟! در هر حال خیر سرمون داریم اینجا یه کار فرهنگی هنری اجتماعی فنی انجام میدیم و باید از کپک زدنش جلوگیری کنیم، مگه نه؟ منتظر ایمیل هاتون با نظرات و ایده هاتون هستم.