ببخشید کاپوچینو لطفاً

مثل نشستن توی کافی شاپ می ماند این کاپوچینو شما! وقتی که در یک کافی شاپ ساکت و آرام دایره زده ایم و از " در و دیوار" می گوییم. اصلاً چه فرقی می کند چه بگوییم, چه بگویید؟! شاید که همه حرف ها گفته شده باشد انگار که برای نسل بی حوصله ما همه چیز گفته شده است.
شاید برای من و تو بی حوصله با ذهن های فراری و خاطره های پراکنده محتوی همان ارتباط باشد همان رسیدن به یک حس مشترک بدون حرف!
باید همین باشد و اینکه قول دوستی هم سن و سال " ته دریا ها برای ما هنوز خیلی تاریک است کمی روی آب راه ببریم, سخت تر است!".
مثل نشستن توی کافی شاپ می ماند وقتی خسته از راه می رسی, می نشینی, سرت را بر می گردانی و می گویی ببخشید کاپوچینو لطفاً.