مسعود سفيری *

کاپوچینو، يک سودای جوانی نبود. فکری بدیع با انرژی های متراکم شده‌ای بود که جایی برای پراکنش نداشتند. در فضایی که سیاست حتی هنر را هم محبوس کرده بود، نسل جدیدی، حرف‌های جدیدی داشت که در مانیفست هیچ حزبی نمی‌گنجيد. فکر می‌کنم هسته اوليه کاپوچينو با اين فکر شروع کرد. اينکه هيچ پديده‌ای جدی نيست بويژه سياست.

نه از اين رو که تحريريه کاپوچينو فکرجدی نداشت، بلکه از اين جهت سبک نوشتاری جديد بايد برای روزنامه نگاری فردا ابداع کرد.

من برخلاف خيلی از عزيزان که از نسل جوان در هراس هستند، به وجودشان می بالم. اگر ما آنان را درک نمی‌کنيم، به اين پيچيدگی سالهايی است که از دست داده‌ايم. زمان امروز کوانتومی است و درک ما از زمان نيوتنی. اين فاصله را نسل جوان تحمل نمی‌کند و کنار می‌رود. ماهم.

کاپوچينو از فضای سایبرنتيک برای انتقال مفاهيم خود به خوبی سود برده است و اين هنر گردانندگانی است که تا امروز آن را زنده نگه داشته‌اند. اميدوارم مثل يک فنجان کاپوچينو همواره خوشگوار باشند و باطراوت.

* دبير تحريريه روزنامه صبح اقتصاد، دبير سابق تحريريه روزنامه همبستگی و دبير اسبق تحريريه روزنامه توقيف‌شده حيات‌نو.