محمد مفيدی
arch_mpn@yahoo.com

نمايش سه خواهر اين روزها در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر به‌روی صحنه رفته است، نمايشی با نمايشنامه‌ای از آنتوان چخوف و به کارگردانی اکبر زنجانپور و بازيگری بهروز بقايی، پرستو گلستانی، ژيلا سهرابی، هومن برق‌نورد.

نمایش به جریان زندگی سه خواهر می‌پردازد که در رویای رفتن به مسکو به سر می‌برند اما در ادامه حوادثی همچون کشته شدن نامزد یکی از خواهرها به نام ایرینا (پرستو گلستانی) در یک دوئل به دست رقیبش، ماندن اجباری یکی دیگر از خواهران به علت انتصاب به عنوان مدیر یک مدرسه و رفتن معشوق پیر خواهر دیگر به حکم شرایط شغلی‌اش (افسر نظامی) از شهر رخ می‌دهد که مسیر و ریتم نمایش را تغییر می‌دهد.

یاس و پوچی زاده از بی‌معنایی و بی‌هویتی در زندگی بوده است و این که "چرا" زندگی می‌کنند و رنج و عذابی که خانواده متحمل شده، جملگی باعث می‌شود که آنها تمامی امید خود را در رفتن به مسکو ببینند. اما در ادامه داستان و در میان حوادث و رویدادهای مختلف جاری درمی‌یابند که "طبیعت تنها برای عشق ورزیدن آفریده شده" و در نهایت "روزی به همه ما معلوم می‌شود که این همه رنج و عذاب برای چه بوده است و تا آن روز باید کار کرد."

این درک و معرفت درونی گره‌گشای نمایش و مرهمی‌ست برای قهرمانان آن. در خصوص بازی‌ها در این نمایش می‌توان گفت که از بین بازیگران، بازی بهروز بقایی (ورشینین) در نقش یک افسر نظامی که دور از هرگونه غلو و اغراق تنها به نقش خود می پردازد ، اگر نگوییم تنهاترین حداقل بهترین بازی نمایش بود. بازی‌های دیگر اما تا حدی تصنعی و دور از رئالیسم محتوای نمایش بود که این، دوگانگی در متن و اجرا را سبب شده است که اگر درون مایه‌ی ملموس و قوی نمایش و قدرت نویسنده در بیان وقایع نبود، تماشاگر در انتهای این نمایش نسبتا طولانی (110دقیقه) احساس کسالت می کرد.

از لحاظ ریتم حاکم بر نمایش، دو پرده‌ی ابتدائی از تحرک بیشتری نسبت به پرده‌های بعدی برخوردار است. این امر حاصل روند اتفاقات داستان است و با پیش رفتن به انتها و سرانجام اثر بر تلخکامی نمایش نیز افزوده می‌شود به گونه‌ای که در پرده آخر، با رفتن یک به یک افراد و کم شدن چمدان‌های روی صحنه، به‌خوبی به نمایش درمی‌آید.

در این میان توانمندی اکبر زنجانپور، هم به‌عنوان کارگردان و هم به‌عنوان طراح صحنه و لباس به‌خوبی نمایان است. همچنین طراحی ساده و در عین حال "گویا"ی او در این نمایش چند پرده‌ای قابل تحسین است.سه خواهر بعد از نمايش‌هاى باغ آلبالو، مرغ دريايى و ايوانف چهارمين نمايشى است كه زنجانپور از آثار چخوف كارگردانى كرده است.