به بابك
براي روياي آغازين كه محقق شد

ويژه نامه اي براي بيست ويكمين جشنواره فيلم فجر؛ تحقق يك رويا

عاشقان مسعود كيميايي از هر قشر و طبقه جمع شده اند. زمستان 75 است و كيميايي، سلطان را در كمتر از چند ماه آماده نمايش كرده است. فيلم در آخرين روزها رسيده است و... زد و خورد، جنجال، باتوم هايي كه عاشقان مي خورند و سرانجام آنان كه زرنگترند، راهي به سالن مي يابند. اينها را چه مي شود؟

محسن مخملباف عاشقانه هايي غير قابل نمايش در ايران ساخته است. هيچكس نمي داند با چه چيزي روبرو خواهد شد اما روبروي سينما آزادي، از ابتداي صبح مملو از جمعيت است. شب هاي زاينده رود و نوبت عاشقي با چند نمايش به حافظه تاريخ سپرده مي شوند و خاطره شان مي ماند براي كساني كه روي پله هاي سرد سالن بزرگ آزادي، دو فيلم را به نظاره نشسته اند؟ اينها را چه مي شود؟

پس از ده سال، استاد بالاخره و واقعا فيلمي را به پايان رسانده است. ساعت 6 صبح وقتي روبروي سينما مركزي مي رسي و مي خواهي براي ديدن سگ كشي بايستي، جمعيتي را مي بيني كه در تصورت هم نمي گنجد. اينها شب را مقابل سينما خوابيده اند و تو حتي نمي تواني در اطراف چهره هاي عصبي و البته سرما زده شان، ظاهر شوي. اينها را چه مي شود؟

***

كوچك و بزرگ يا پير و جوان فرقي نمي كند. جشنواره فيلم فجر، عادت سالانه ديدار است. ديدار رفقاي قديم و تازه كه عمر خيلي از اين رفاقت ها به سال ها و عمر برخي، به درازاي همين ده روزها است. جشنواره فيلم فجر ميعادگاه عاشقان هنري است كه فراتر از 6 هنر ديگر، يگانه محبوب خاص و عام است. جشنواره فيلم فجر وقتي آغاز مي شود، نمي تواني به كسي بگويي كه تو را چه مي شود؟ او آن چه را مي كند كه ديگران مي كنند و در ميان خودي ها، هيچ چيز غير طبيعي وجود ندارد. صف ايستادن هاي ده پانزده ساعته در جشنواره، همانقدر طبيعي است كه خريدن بليت يك فيلم از بازار سياه به قيمت مثلا ده هزار تومان.

***

روزي كه كاپوچينو آغاز شد، يكي از روياهاي ما رسيدن به نه ماهگي براي ويژه نامه جشنواره بود. در بي مشغلگي آغاز، خيلي كارها مي خواستيم بكنيم و خيلي برنامه ها داشتيم اما حالا و پس از تغييراتي كه خيلي از ما كرده ايم، نوشتن همين چند خط ها هم، گاهي سخت است و به شب آخر موكول مي شود.
كاپوچينوي 17 بهمن ماه يا كاپوچينوي سي و پنجم – چه پربار و چه كم حوصله – تحقق يك رويا است. رويايي در ادامه يك آغاز و البته دومين ويژه نامه با فاصله اي فراوان از ويژه نامه نخستين كه پيش شماره بود. دو ويژه نامه متفاوت اما عزيز. بهانه اولي جام جهاني و فوتبال و بهانه دومي، جشنواره فيلم فجر و سينما...

خسرو نقيبی

khosrow@cappuccinomag.com