HOLLYWOOD ENDING
Directed by Woody Allen
Starring Woody Allen, Debra Messing, Téa Leoni, Treat Williams, George Hamilton, Barney Cheng, Tiffani Thiessen
Produced by: Letty Aronson
DreamWorks SKG, 2002
Rated PG-13
Release date: 3 May 2002 (wide)

وودی آلن همیشه نابغهء مورد علاقه ام بوده. در سینمای ایران و جهان نابغه زیاد داریم اما همیشه همهء نابغه ها به دل آدم نمی شینند. وودی آلن با آن دستپاچگی و اضطراب همیشگی، منقطع حرف زدن، عینکی که هیچوقت قرار نیست تغییر فرم بدهد و علاقهء جالبش به القای این موضوع که همیشه دختران زیبارو بی اراده عاشق و دلخسته اش می شوند (اگر نه در واقعیت اقلا در فیلم هایی که خودش کارگردانی می کند!) همه و همه همراه با شوخ طبعی ذاتیش بسیار دلنشینش کرده است. آنقدر دلنشین که گرچه از بعد از هری ساختارشکن فیلم آنچنان خوبی ازاو ندیده ام اما دیدنش و شنیدن لکنت و تپه پته هایش کماکان برایم لذت بخش است.

فیلم پایان هالیوودی باز هم به مسخره گرفتن تمام ملغمه ایست که ما به عنوان غول صنعت فیلمسازی جهان می شناسیم. در فیلم آدمهای مشهور هم باز وودی آلن تا سر حد بینهایت چهره های معروف و زندگی های پوچ و بیهوده اشان را به سخره گرفته بود و اینجا به سراغ خود فیلمسازان و کارگردانان رفته.

ایدهء اولیهء فیلمنامه عالی است. کارگردانی که در برهه ای از زمان بسیار گل کرده بوده و موفق بوده، حالا به قهقهرای پسرفت افتاده و کارش به ساختن تبلیغات ابلهانه در میان باد و بوران کشیده. زنش پس از تحمل ناتوانی و اعصاب خوردکنی به سبک وودی آلنی (که در تمام فیلم هایش به قدری تکرار شده که احتیاجی به توصیفش نیست) علیرغم علاقه اش او را ترک کرده و الآن دوست دختر جوان و زیبا وبی مغزی دارد که با توجه به بی استعداد بودنش قصد دارد ازطریق رابطه اش با وودی به دنیای سینما راه پیدا کند. بالاخره با کمک زن سابقش که هنوز هم به نبوغ او ایمان دارد و نامزد یک تهیه کنندهء ثروتمند شده موفق می شود شانس دیگری هم برای کارگردانی یک فیلم خوب را بدست بیآورد.

همه چیز تا الآن عادی پیش رفته به غیر از اینکه این کارگردان نابغه بر اثر یک حمله عصبی ناشی از فشار های روحی و اضطراب دچار نابینایی مقطعی شده. مشکل اینجاست که این مقطع همان مقطعیست که باید بتواند ببیند تا کارگردانی کند زیرا این آخرین شانسش است. مدیر برنامه اش متقاعدش می کند که اصلا وقعی به این کوری مقطعی نگذارد و سر صحنه برود. اصرار به انتخاب فیلمبردار چینی می کنند که اجبارا مترجمی داشته باشد و آن مترجم دستیار وودی سر صحنه می شود و تنها کسی است که از این موضوع خبر دارد.

فکر کنم می توانید مجسم کنید که بقیه فیلم چه شعبده بازی عحیب غریبیست. شلوغ بازی های آلن در فیلم و مبالغه اش در حرکت دقیقا در جهت مخالف هر صدایی در جاهایی از فیلم خنده دار و در بعضی دیگر از صحنه ها شما را به جویدن کنترل تلویزیون و سپس ویدیو وامیدارد!

در آخر هم طبق معمول همگی به ریش فیلمسازان و منتقدان فرانسوی می خندیم و همه چیز به خوبی و خوشی تمام می شود. الحق که پایان هالیوودی نامی برازندهء فیلم است! شاید تنها تفاوتش این است که اگر کس دیگری به جای آلن آن را ساخته بود طوری سناریو را رهبری می کرد که به جای افتضاحاتی که به بار میآمد تمام مدت به طرز معجزه آسایی همه چیز عالی پیش می رفت. همه هنرپيشه ها بازي عالي دارند که معمولا در فيلمهاي آلن هميشه اينطور است. فیلم کاملا فیلمی وودی آلنی است که اگر مانند من برایتان همیشه دلنشین بوده الآن هم می خندید اما چشم انتظار یک شاهکار نوی سینمایی یا تیپ شخصیتی جدیدی از آلن نباشید.

اینجا هم می توانید کلی عکس از فیلم را ببینید.