داستان فیلم یه چیزی باید داد، درباره قدرت عشق است، قدرتی که می تواند افراد را دوباره جوان کند. در این فیلم، جک نیکلسون در نقش یک مرد 63 ساله و مجرد به نام هری سنبورن ظاهر می شود که بیشتر اوقات خودش را با دختران جوان کمتر از 30 سال سپری می کند و داستان از جایی آغاز می شود که هری، برای سپری کردن تعطیلات آخر هفته به همراه یک دختر جوان 25 ساله به نام مارین بری(آماندا پیت) عازم خانه ویلایی آنها در کنار دریا می باشد و چند ساعتی از حضور آنها در آنجا نمی گذرد که متوجه می شوند، مادر مارین، اریکا بری(دایان کیتون) که یک نمایشنامه نویس مشهور است و زوئی(فرانسیس مک دورمند) خاله مارین هم در خانه حضور دارند.

این چهار نفر تصمیم می گیرند که تعطیلات را در کنار هم بگذرانند ولی در همان شب هری ناگهان دچار یک سکته قلبی خفیف می شود و دکتر او، جولیان مرسر(کیانو ریوز) به او اجازه می دهد که برای استراحت به خانه اریکا بازگردد، البته تا زمان بهبودی کامل، هری نباید دچار هیجان شود و زمانی که مارین و زوئی پس از تعطیلات به منهتن بازمی گردند، اریکا خودش را به همراه یک مهمان ناخواسته در آن خانه، تنها می یابد و در این تنهایی، هری برای اولین بار در زندگی اش عاشق یک زن هم سن و سال خودش می شود، البته اوضاع وقتی پیچیده تر می شود که دکتر هری هم که از اریکا خیلی جوان تر است، عاشق او می شود.

پایان فیلم و عاقبت این مثلث عاشقانه هم اگر تجربه دیدن فیلم های کمدی رمانتیک را داشته باشید، مثل روز روشن است!!!

چنین فیلمی، کاملاً به ستاره هایش وابسته است. جک نیکلسون در این فیلم یک نمونه از شخصیت واقعی خودش را رک و پوست کنده به نمایش می گذارد و همچنان به قول بیلی کریستال، نشان می دهد که “He is the coolest guy in the room.”
دایان کیتون هم پس از مدت ها با حضور در نقش اریکا در این فیلم، قابلیت های خودش را دوباره نشان داده است بطوریکه نامزد جایزه اسکار امسال شد.

رابطه عاطفی بین این دو هم بسیار دوست داشتنی از کار درآمده به خصوص حرف های عاشقانه ای که بین آنها رد و بدل می شود، مانند لحظه ای که جک می گوید:
You are a woman to love.

اما حضور کیانو ریوز و فرانسیس مک دورمند در نقش های فرعی چندان جالب نمی باشد، درباره کیانو ریوز باید بگویم که این بازیگر هرگز نتوانسته به عنوان بازیگر نقش اول همچنان ثابت باقی بماند و عجیب است که وقتی در این فیلم می تواند به راحتی با دخترهای هم سن و سال خودش دوست شود ولی عاشق اریکایی می شود که جای مادر او می باشد و البته یکی از ضعف های فیلم عدم پرداخت این مسأله است.

حضور کوتاه و معمولی فرانسیس مک دورمند هم از این بازیگر شناخته شده و برنده جایزه اسکار عجیب بود، بطوریکه در طول فیلم کار خاصی از او نمی بینیم و نقطه ضعف دیگر فیلم، کند پیش رفتن داستان می باشد به خصوص چنین داستان عاشقانه ای که پایان قابل پیش بینی دارد.

این فیلم توسط نانسی مه یرز، کارگردان فیلم What Women Want ساخته شده است که همانند فیلم Calendar Girls دیگر فیلم ساده و موفق امسال، دارای مخاطبین خاصی می باشد که البته برای جوان ترها هم می تواند آموزنده باشد، چراکه همه می توانند عاشق شوند. البته این را هم اضافه کنم که نانسی مه یرز بیشتر به خاطر نوشتن فیلمنامه های The Father of The Bride(پدر عروس)، Baby Boom(بچه شیطان) و... مشهور است و همانطور که مشاهده می کنید، یکی ازهنرپیشه مورد علاقه او دایان کیتون می باشد.

علی فرجاه
25/12/82