IRREVERSIBLE
Starring Monica Bellucci, Albert Dupontel, Vincent Cassel, Philippe Nahon, Jo Prestia
Directed by Gaspar Noe
Produced by Christophe Rossignon, Richard Grandpierre

جبران‌ناپذیری نه تنها در اتفاقاتی که در فیلم می‌افتند نهفته است بلکه شامل حال شما هم می‌شود، بعد از اینکه فیلم را دیده‌اید و هنوز هم نمی‌توانید بعضی صحنه‌هایی را که شاهد بوده‌اید هضم کنید. کماکان حرکات دوار و موسیقی ضربه‌ای در ذهن‌تان در حال چرخیدن است و قدرت تصمیم‌گیری ندارید که فیلم خوب بود یا بد!

از همان اول فیلم با فیلم‌برداری بسیار دل‌پیچه‌آوری تمام مدت در حال چرخیدن دور خودتان هستید و تازه بعد از دو یا سه بار چرخش تهوع‌آور و دیدن نتیجه‌اش متوجه می‌شوید که معنای برگشت در زمان را دارند. داستان از پایان‌ش شروع می‌شود و در پایان فیلم اول داستان را می‌بینیم. فیلم‌بردار نهایت سعی‌اش را کرده که شما آرام بر صندلی ننشینید و هر لحظه برگِ دیگری رو می‌کند که بهت‌زده‌تان کند.

هنوز هم نمی‌دانم که آیا این یک فیلم پورنو بوده یا فقط فیلمی بوده که صحنه‌های واقعی بسیاری دربرداشته! از همان آغاز به کلوپ همجنس‌بازان وارد می‌شویم، کماکان دوربین به نهضتِ پایان ناپذیر چرخش مهوع ادامه می‌دهد و شما در این بین و در حالی که سخت در تلاشید که موضوع فیلم را دریابید با صحنه‌هایی بی‌بدیل از همجنس‌بازی آقایان به انواع و انحا مختلف مواجه می‌شوید. و تا بخواهید از شوکه‌ی این خارج شوید حوادث متفاوتی پشت سر هم شما را میخکوب می‌کنند تا جایی که دیگر تیتراژ پایانی شما را به خود می‌آورد.

صحنه‌ی اوجِ به تصویر کشیدن خشونت و تلخی، صحنه‌ای بیش از حد کامل و بی هیچ‌گونه حذفی است از تجاوز به مونیکا بلوچی در یک زیرگذر. دلیل ارائه‌ای اینچنینی از این صحنه را فقط می‌توان متنبه کردن بیننده دانست که حواس‌ش را جمع کند احیاناً‌ به کسی تجاوز نکند و یا اینکه تنها از زیرگذری رد نشود! یا اگر خواست تنها بیرون برود لباسی بپوشد که هیچ‌کس نگاهش هم نکند. نمی‌دانم شاید من زیادی حساسم. شاید واقعاً این هنرِ کارگردان بوده که انقدر توانسته حالم را دگرگون کند به طوری که نتوانم تا دو سه روز از خانه بیرون بروم یا غذا بخورم!