
The Singing Detective (R; 109 min.)
Directed by Keith Gordon
Written by Dennis Potter
Photographed by Tom Richmond
Starring Robert Downey Jr. and Robin Wright Penn, Mel Gibson, Jeremy Northam, Katie Holmes, Adrien Brody
Studio Paramount Classics
Production Company Icon Productions
ياد فيلم Spider افتادم که مخاطب با بازی های ذهنی یک بیمار شیزوفرنیک آواره خیابان های خالی از رهگذر و زندگی بود باز هم نمی دانست آیا آنچه می بیند تنها زاییدهء ذهن مردی روانپریش است یا کمی هم حقیقت در آن بین گنجانده شده. دقیقا همین ماجرا در کارآگاه خواننده می افتد و اگر از قبل خلاصه ای از داستان فیلم را نخوانده باشید آوارهء هذیان های دن دارک، نویسندهء کتاب های جنایی می شوید.

فیلم بازسازی یک سریال کوتاه شش قسمتی کانال بی بی سی است در دههء ۸۰ است. فیلمنامه با تغییراتی توسط نویسندهء اولیهء کتاب دنیس پاتر نوشته شده و به شهادت اکثر منتقدین این تغییرات در جهت مثبت بوده. تعیین ژانر فیلم کار سختیست چرا که مخلوطی از چند نوع کاری متفاوت داریم: فیلمی روانشناسانه با رویکردی فریودی به دوران کودکی و اثراتش بر دوران بزرگسالی، فیلمی جنایی و حتی یک موزیکال.

موسیقی دههء ۵۰ در تمام طول فیلم و به طور ناگهانی بیانبین صحنه های مختلف به کار برده شده و حس و حال جالبی به فیلم داده. دن دارک بر اثر ناراحتی ها گره های روحی روانی ای که ریشه در کودکی اش دارد مبتلا به بیماری پوستی عجیبیست که او را شبیه پیتزایی انسانی کرده و مفاصلش را از کار انداخته. حالا تحت تاثیر افسردگی حاصل از کودکی نا آرام و غمگین و این بیماری که خود متاثر از آن دوران است تبدیل به انسانی پارانویید،تلخ و ضد زن شده. نشانه های موکدی از عقده ادیپ در فیلم گنجانده شده که این بیماری و نفرت و سوءظن دارک نسبت به همسرش را توجیه کند.

رابرت داونی پس از گرفتاری های اعتیاد و غیره بازی درخشانی در نقش نویسنده ای تیزهوش و غمگین و تلخ ارائه می دهد. در فلاش بک ها به هیبت کارآگاهی خصوصی از تیپ بوگارتی الگوبرداری کرده که اتفاقا خوب هم درآمده. رابین رایت پن در نقش همسر دارک عالیست. مل گیبسن با کله ای کچل در نقش روانکاوی که به کمک دارک می آید، کاملا غیرقابل شناسایی و اما عالی است! آدریان برودی برنده اسکار پارسال هم در نقش جنایتکاری که زاییدهء خیال نویسنده است بازی خوب اما بی اهمیتی دارد.
در کل فیلم جالبی است که ارزش یک بار دیدن را حتما دارد به ویژه اگر از طرفداران بازی خوب داونی بودید از دیدن دوباره اش در نقشی موفق لذت خواهید برد.