پله+مارادونا=باجو!

سینا تابش
tabesh@softhome.net

افسانه روبرتو باجو از روزی در جام 90در شهر رم شروع شد که آزگیلیو ویچینی مربی ایتالیای 90 سرانجام تصمیم گرفت تا فوروارد 23 ساله فیورنتینا را به ترکیب اصلی وارد سازد.از اینجا بود که ایتالیا ی 90 اسب خود را برای قهرمانی زین کرد.ولی سرانجام مغلوب کانی جیا ی آماده شد.

این افسانه در 28 آپریل 2004 پس از 14 سال در استادیوم ماراسی جنوا به پایان رسید.و این در حالی بود که در تمام استادیوم پوسترهایی به مضمون "پله+مارادونا=باجو" به چشم می خورد که می تواند بزرگترین افتخار برای یک فوتبالیست باشد.

بودای کوچک پس از درخشش در جام 90 پیراهن فیورنتینا را با پیراهن راه راه گورخر های تورینو عوض کرد.این انتقال که او را به گرانترین بازیکن جهان بدل کرد ولی اصلا به مذاق طرفداران شهر فلورانس خوش نیامد و آنها هرگز او را بابت این انتقال نبخشیدند.او در 5 سال حضورش در دل آلپی، 78 بار برای یوونتوس گلزنی کرد.
سرانجام جام جهانی 94 فرا رسید.او پس از ناکامی در جام 90،حال تنها امید تیم بی ستاره و تدافعی آریگو ساکی در آمریکا بود.او که به تنهایی ایتالیا را به فینال رساند ولی با هدر دادن پنالتی حیاتی تیمش تمام زحمات خود را بر باد داده و باعث قهرمانی برزیل شد.

او که به دلیل بودایی بودن با کاتولیک متعصبی چون ساکی دچار تضاد شده بود،سرانجام به دلیل همین تضاد رقابتهای یورو 96 را از دست داد.و ساکی نیز پس از شکست های وحشتناک در یورو 96،تاوان لجبازی های مذهبی خود را با از دست دادن پستش پس داد.
روبرتو باجو در فاصله ی جامهای جهانی 94 تا 98 با حضور در تبم میلان و درگیری با مربیانی چون اسکار تابارز و کاپلو نتوانست توانایی های خود را نشان دهد و برای آنکه شانس حضور در جام 98 را از دست ندهد،به بولونیا پیوست و در مدت 1 سال حضور در این تیم 22 گل به ثمر رساند تا یکی از بهترین سالهای زندگی ورزشی اش را رقم بزند و همین درخشش باعث ش تا چزاره مالدینی متقاعد به استفاده از وی در جام جهانی شود.وی علی رغم اینکه توانست پنالتی نزده در جام قبلی را جبران کند، ولی حضور یک دل پیرو ی نا آماده باعث شد روبرتو نتواند نقش کلیدی در این تیم داشته باشد و همین باعث حذف ایتالیای 98 هم شد.
وی پس از پایان جام 98 راهی اینتر دیگر تیم میلانی شد و دو سال فوق العاده ضعیف را در این تیم سپری کرد.تا همگان به این نتیجه برسند که شهر میلان برای وی خوش یمن نیست.سرانجام وی در سال 2000 به باشگاه فعلیش یعنی برشا کالچو رفت تا نزد مربی محبوبش کارلو ماتزونه به بازی بپردازد.

با فرا رسیدن جام 2002 در حالی که همگان انتظار حضور روبرتو ی آماده را در ژاپن داشتند،ولی تراپاتونی لجباز با دعوت نکردن از او و دعوت از بازیکنان بی فایده ای چون مارکو دل وکیو و کریستیانو دونی،عملا تیمش را از یک رهبر آماده محرو کرد که نبود روبی به تیم او نیز ضربه زد.
روبرتو سرانجام در چهارمین سال حضور خود در برشا کالچو ،موفق شد تا 200 امین گل خود را در سری A به ثمر برساند و خود را در این رقابتها جاودانه و تراپ لجباز را متقاعد به دعوت به تیم ملی برای دیدار خداحافظی سازد.

سرانجام افسانه ی روبرتو به پایان راه خود رسید در حالی که کارشناسان ایتالیایی اعتقاد داشتند وی کماکان می تواند تیم ملی را همراهی کند،نه به خاطر اینکه او باجو معروف است بلکه به خاطر اینکه آماده ترین مهاجم سریA است.

عکس ها از : Sina.com